بنابراين در حقيقت هدف خلقت اين بوده كه همه به خدا برسند ، « منه المسير و اليه المصير » ولى اين هدف فقط در آن وسايط پياده شد پس عالم همه طفيل آنها هستند و اين را هم اضافه كنيم كه روى مبانى حركت جوهرى ، چون حركت تدريجى است و هر قدمى مقدمهء قدم بعدى است ، همانطور كه همهء عالم ، طفيل بزرگان اند . هر درجهء پايين هم هدف درجهء پايين تر ازخويش است ، يعنى همانطور كه در حديث قدسى آمده است : « ولولا شيوخ ركّع و بهائم رتّع و صبية رضّع لصببت عليكم البلاء صبّا و ترضّون به رضّا » مطابق اين حديث اگر پيران قد خميده اى كه براى خدا عبادت مىكنند نبودند خداوند عذاب خود را بر همه نازل مى كرد و نه تنها به خاطر پيران قد خميده‌اى كه در برابر حضرت حق راكع و ساجدند ، بلكه به خاطر آنهايى كه حركت اكمالى نكرده اند اما ضد حركت هم نكرده اند مثل « صبيه رضع ؛ » اطفال شير خوار ، خداوند عذابش را بر مردم نازل نمى كند ، زيرا آنها اگر چه حركت اكمالى نكرده اند ولى چون حركت نزولى هم نداشته اند نسبت به آن كفارى كه حركت نزولى داشته اند و فساق و فجار ، بهترند . در اصطلاح عاميانه هم مىگويند : « طفل معصوم » حتى بهائم كه در چراگاهها مشغول خوردن هستند . از آن كافران و گناهكاران آدمى برتر هستند . پس هدف غايى از كل خلقت اين